Nazwa ta kojarzy się głównie z największym na południowym krańcu Polski kolejowym przejściem granicznym. Na terenie gminy nie brakuje jednak cennych zabytków, takich jak pałac Larischów czy zamek w Kończycach Małych.

Pierwsza wzmianka o Zebrzydowicach (pod nazwą Siffridi Villa) pojawia się w spisie dziesięcin biskupstwa wrocławskiego z 1305 r. Od XV w. ta wieś książęca stała się własnością prywatną. Jednym z pierwszych właścicieli, rodzinie Liszków, przypisuje się budowę miejscowego zamku. Najprawdopodobniej na przełomie XV i XVI w. powstał też zamek w Kończycach Małych, przebudowany w 1560 r. W 1732 r. Zebrzydowice nabywa rodzina baronów Mattencloit, która w latach 1760 - 76 przebudowuje dawny zamek obronny na barokowy pałac z pięknym parkiem. W 1855 r. uruchomiono przewozy na trasie kolei północnej na odcinku Bogumin - Dziedzice, co owocuje rozwojem miejscowości. W 1888 r. właścicielem Zebrzydowic staje się rodzina Larisch von Monnich, która kupuje także pobliskie Marklowice Górne (znajdował się tam folwark, a w Zebrzydowicach browar, gorzelnia oraz cesarsko-królewski urząd celny). W 1920 r., gdy decyzją Rady Ambasadorów ziemie byłego księstwa cieszyńskiego podzielono pomiędzy Polskę i nowo powstałą Czechosłowację, Zebrzydowice zostały odcięte od swojego miasta powiatowego - Frysztatu. Przyłączone do powiatu cieszyńskiego, rozpoczęły nowy rozdział swojej historii. Podczas II wojny światowej przy dworcu kolejowym w Zebrzydowicach funkcjonował obóz pracy dla Żydów. Po wojnie odbudowano zamek i postawiono nowy dworzec kolejowy, który jest obecnie największym kolejowym przejściem na południowej granicy Polski.