To jedyne uzdrowisko w Beskidzie Śląskim. Dawny ośrodek hutniczy, położony u stóp szczytów Czantorii (995 m n.p.m.) i Równicy (884 m n.p.m) jest obecnie jedną z najpopularniejszych miejscowości Śląska Cieszyńskiego, atrakcyjną pod względem rekreacyjnym, wypoczynkowym i kulturalnym.
Pierwsza wzmianka o Ustroniu pochodzi z 1305 r., z dokumentu biskupa wrocławskiego. Był to Ustroń Dolny - własność szlachecka. Ustroń Górny powstał znacznie później za sprawą cieszyńskich szlachciców, którym udało się ujść żywcem z rzezi urządzonej w Dolnym Ustroniu przez wojska neapolitańskie. W okresie wojny trzydziestoletniej, w XVII w., na stokach Beskidów osiedlają się chłopi uciekający przed uciskiem pańszczyźnianym, a także wołoscy pasterze. W górach chronią się także prześladowani w dobie kontrreformacji protestanci, którzy w latach 1654 - 1709 organizują na stokach Równicy, przy tzw. Kamieniu, potajemne nabożeństwa ewangelickie. W 1654 r. cały Ustroń był już własnością Komory Cieszyńskiej, a 10 lat później na jego terenie odkryto pokłady sferosyderytów. W 1772 r. zostaje uruchomiony wielki piec i powstaje kuźnia zwana Hamrem Adama - przedsięwzięcie to ma być dla Austrii rekompensatą za utratę przemysłu górnośląskiego, który po wojnach śląskich znalazł się w posiadaniu Prus. Ośrodek hutniczy w Ustroniu przeżywa rozkwit w 1. poł. XIX w., chociaż ruda w pobliskich sztolniach szybko się wyczerpała i trzeba było sprowadzać ją aż ze Słowacji. W1864 r. założono w Ustroniu oddział huty - fabrykę maszyn, w której powstają m.in. urządzenia dźwigowe dla kopalń zagłębia karwińskiego i huty trzynieckiej oraz pierwsze w Europie pługi parowe. Gdy w 1846 r. kolej koszycko-bogumińska połączyła Trzyniec z Karwiną, ustrońska huta nie wytrzymała konkurencji. W 1897 r. swoją pracę kończy wielki piec, a kilka lat później odlewnia. Przez jakiś czas działa jeszcze oddział budowy maszyn, a do dzisiaj funkcjonują Zakłady Kuźnicze.

W XVIII w. Ustroń zaczyna się rozwijać jako uzdrowisko. Początkowo kuracjusze zjeżdżali tutaj dla wód ogrzewanych żużlem oraz wyjątkowo dobrej żętycy. W1804 r. obok wielkiego pieca powstał dom z łazienkami zwany Hotelem Kuracyjnym. W 2. poł. XIX w. odkryto żelaziste źródła mineralne oraz pokłady borowiny, co znacznie zwiększyło atrakcyjność kurortu. W 1882 r. Rząd Krajowy w Opawie przyznał Ustroniowi status uzdrowiska. W 1869 r. powstała hala spacerowa, pijalnia żętycy i Park Zdrojowy, a w 1901 r. wzniesiono nowy dom zdrojowy.

W okresie II wojny światowej na terenie Ustronia dochodzi do potyczek z partyzantką. W odwecie Niemcy rozstrzeliwują mieszkańców uzdrowiska, a pozostałych przy życiu wywożą do obozów koncentracyjnych. Podczas okupacji zginęło ogółem 203 ustronian. W 1956 r. Ustroń uzyskał prawa miejskie, a 11 lat później ponownie otrzymał status uzdrowiska. Rozwija się prężnie w latach 60, kiedy to powstają kolejka krzesełkowa na Czantorię oraz wielka dzielnica wczasowa w dolinie Jaszowca. W końcu na Zawodziu w latach 70. wyrastają słynne ustrońskie piramidy - nowoczesne ośrodki wczasowe, wczasowo-lecznicze i sanatoryjne o charakterystycznym kształcie, będące dziś symbolem zdroju.