Gmina Brenna, w skład której wchodzą trzy wioski (Brenna, Górki Wielkie i Górki Małe), rozpościera się w dolinie Brennicy otoczonej szczytami Równicy, Trzech Kopców, Starego Gronia, Kolarza i Błatniej.

Pierwsza pisemna wzmianka pochodząca z 1305 r. mówi o istnieniu książęcej wioski Górki, która w XV w. została wykupiona przez szlachecki ród Pięćlatów. W XVI w. dokumentach pojawiają się Górki Wielkie i głębiej położone Górki Małe. Z kolei Brenna po raz pierwszy pojawia się w dokumentach na przełomie XV i XVI w jako wioska książęca, z dziedzicznym wójtem. Przypuszczalnie w tym czasie przybyli tu wędrowni pasterze i zajęli dostępne polany prowadząc gospodarkę szałaśniczą. W XVII w. wiosce był czynny książęcy folwark i huta. Po wojnie 30-letniej w okolice Brennej ściągnęli liczni osadnicy, którzy zajmując nowe wyręby poszerzyli wioskę o kolejne przysiółki. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r., wioski w dolinie Brennicy podzieliły losy Śląska Cieszyńskiego.

Gmina posiada szerokie zaplecze turystyczne z rozległą bazą noclegową. Mieszkańcy i turyści mogą korzystać z licznych obiektów sportoworekreacyjnych (hala sportowa, przystanie kajakowe, stadnina koni, wypożyczalnia sprzętu narciarskiego, basen kryty, wyciągi narciarskie). Turyści mogą zwiedzić XVI-wieczny kościół pw. Wszystkich Świętych w Górkach Wielkich, XVIII-wieczny kościół p.w. Jana Chrzciciela w Brennej, Muzeum Biograficzne Zofii Kossak w Górkach Wielkich oraz ekspozycję pamiątek kultury materialnej znajdującej się w pawilonie Gminnego Ośrodka Kultury w Brennej.

Bogactwem gminy są złoża cennego piaskowca godulskiego eksportowanego do wielu krajów Europy.